Spiegelmomentje: BLUE MONDAY

GELOOF HET OFNIET,
Blue Monday belooft de meest depressieve dag van het jaar te worden.
Alles is grijs en grauw.
Waarom zou je je bed uitkomen?
Je rolt er chagrijnig en blauw van de kou toch maar uit. Helaas, de plicht roept.
Op naar een akelige, saaie maandag.
Je slingert je mopperpot aan en wentelt je in zelfmedelijden. De koffiebus is leeg. Net als je bankrekening. Je hebt ook altijd pecht.
Waar is dat feestje? Niet hier dus.
Want hé, het is  BLUE MONDAY.

Oké… Swipe. Delete. Backspace. Game over…

Geloof het of niet.
Blue Monday belooft een toffe dag te worden.
Een dag met een gouden randje.
Die het waard is om geleefd te worden.
Vol energie spring je uit bed, tijd voor een warme douche.
Maandag, ik kan je hebben!  Vol goede moed begin je aan de dag.
Een kop opstartkoffie en een gezond ontbijt.
Een goed begin is het halve werk.
HELLO BLUE MONDAY.

Dezelfde situatie, maar met een andere mindset.
Neerslachtigheid tegenover positiviteit.
Wanneer je neerslachtigheid voedt is je glas altijd halfleeg. En je dag grauw.
Wanneer je positiviteit verwelkomt, is dat zelfde glas ineens halfvol. En je grijze dag blauw

Leef jij van hoogtepunt naar dieptepunt? Laat je je leiden door de rollercoaster van je gevoel?
Of oefen je invloed uit op je humeur?

Als nuchtere blauwvinger uit Zwollywood laat ik Blue Monday met liefde een blauwtje lopen.
Ik heb weinig met mediahysterie als Blue Monday. Ben je depri? Boek een zonvakantie!
Voel je je somber? Koop die mooie, dure tas! Alsof elke leegte opgevuld kan worden.
Opgevuld met maakbaar geluk.
Totdat ook dat weer leegte brengt…

Blue Monday draait om neerslachtigheid.
Dat leverde de bedenker van Blue Monday veel kritiek op. Het zou bedacht zijn om in januari de economie een boost te geven. Diverse organisaties besteden deze dag als tegenreactie aandacht aan depressie. Toch is neerslachtigheid niet te verwarren met depressie. Wat is het verschil?

Neerslachtigheid is een somber gevoel wat je overvalt. We hebben allemaal wel eens een baaldag. Neerslachtigheid kun je doorbreken. Soms helpt een potje mopperen. Om daarna lekker om jezelf te kunnen lachen.
Soms werkt afleiding zoeken met vrienden.
Of naar buiten gaan en bewegen.
Denk eens na over welke tools jou kunnen helpen. En zet ze in op een baaldag. Zo leer je grip te krijgen op de rollercoaster van je gevoel.

Bij een depressie kun je neerslachtigheid niet doorbreken. Je bent in een vicieuze cirkel terechtgekomen waar je zelf niet meer uitkomt.  Professionele hulp zoeken is dan heel belangrijk! Therapie of medicatie kunnen helpen om te herstellen. Wanneer die stap te groot is, zoek dan iemand op die je daarbij wil helpen.

Wist je dat 1 op de 5 mensen ooit te maken krijgt met depressie in zijn omgeving? Toch ligt er nog steeds een taboe op depressie.  Door meer bekendheid over depressie kunnen  mensen sneller de juiste hulp krijgen.
Op www.duizendblad.nl/ikhebjenodig/ zijn gesprekstools ontwikkeld. Die je kan gebruiken om de signalen van een depressie te herkennen. En om depressie in jouw omgeving bespreekbaar te maken.

Denk nooit, een depressie overkomt mij niet. Iedereen kan een depressie krijgen.
Ik weet wat het is, om mezelf kwijt te zijn.
Alsof je alleen, middenin een donkere tunnel staat. Je kunt er niet meer uit. En ziet geen hand voor ogen. Je beseft, dat dwars door de donkere tunnel gaan, de enige manier is om weer licht te vinden.

Hoe vind je dan het licht? Als je gevoel afgevlakt is? En eenzaamheid je bekruipt? Wanneer God  ver weg lijkt? Kun je je vastklampen aan waarden waarin je geloofde toen je nog kon voelen? Dat God er altijd is. Zelfs in de duisternis.

God is een schaduw die nooit van je zijde wijkt. Ook niet in die tunnel. Als alles donker is, zie je geen schaduw. Dan leidt je aan tunnelvisie. Maar zodra er een sprankje licht op je schijnt, zie je dat Zijn schaduw onlosmakelijk met jou verbonden is. Iedere stap die jij zet in de tunnel, is Hij erbij.

Hij wil je helen, genezen, je bitterheid zacht maken en je hoop geven. Geen maakbaar geluk, zoals bij Blue Monday. Maar diepe vrede.

LICHT, stabiele basis middenin de rollercoaster van je gevoel.

Instagram
Share

SPIEGELMOMENTJE : je-ongefilterde-zelf

JE-ONGEFILTERDE-ZELF
Ben jij dit jaar ook gestart met een frisse nieuwjaarsduik? Met een hele horde op nieuwjaarsdag het koude water in? Om er al bibberend weer uit te sprinten? Nou, ik kan er over mee praten…

Over de rol van  toeschouwer dan hé.
Als koukleum eersteklas waag ik me niet aan de niet-wies-duik.  Het ijskoude water inspringen in bekiekmie? Never nooit niet! Ik denk dat ik direct veranderde in een ijspegel.

Mijn dochter riep al een week dat de zwemplas om de hoek, ‘the place to be’ is  met nieuwjaarsdag. Haar broertje en wat vriendjes werden opgetrommeld. Als moeder liet ik me van m’n beste kant zien. Ik offerde me graag op om de tas met spullen te dragen. Te juichen. Handdoeken aan te geven. En ook nog wat leuke foto’s te schieten.

Ik was niet een hele stijlvolle toeschouwer by the way. Gehuld in warme winterjas, snowboots, wollen sjaal en face-puur-natuur trotseerde ik de kou. Maar hé het was nieuwjaarsochtend.  Dan is er veel geoorloofd.

Gelukkig viel ik nauwelijks uit de toon.
Dit jaar was de DRESS CODE van de  nieuwjaarsduik blijkbaar ‘WEES-JE-ONGEFILTERDE-ZELF’.

Had ik even gemist, maar hoe leuk is dat?
Welke kledingcoach zou dat thema voorgesteld hebben? Ik begon me al klappertandend hoe langer hoe meer op m’n gemak te voelen.

Jong en oud, zakenman of scholier, allemaal dezelfde outfit, ideaal!
Nog nooit van de dress code ‘wees-je-ongefilterde-zelf’ gehoord?  Eigenlijk is het heel simpel.

Wat heb je nodig voor deze outfit?
–  Badkleding. Alle soorten en maten toegestaan.
–  Badjas of dierenonesie.
–  Blitse badslippers. MET hoog opgetrokken witte badsokken aub!
–  Disney badhanddoek om realexed over je schouders te hangen
–  Warme badmuts
–  Duikbril
–  Droge kleding
– Je goede humeur
– Stijl het geheel af met leuke accessoires

Dit is maar een voorbeeld hè, wees vooral je ongefilterde zelf!

Dan is het tijd voor die plons in de plump. Daar was het tenslotte om begonnen. Met z’n allen, al rennend, een schoonheidsduik. 
Verfrissend, berekoud, aangenaam, nooit meer… Van alles gaat er door je heen…
Daar aan de waterkant….

Tot je erachter komt dat je te water ging terwijl je  Disney badhanddoek nog om je schouders hing.  HAPPY NEW YEAR!!!

Gelukkig, is daar dan de  warme chocomelk en oud Hollandse snert. En een welverdiend applaus. Hulde aan al die stoere wijkgenoten die het toch maar mooi even gedaan hebben. Ik doe het jullie niet na. Dik respect.

He he, ik kan eindelijk weer een vinkje zetten op m’n bucketlist.
Check: toeschouwer bij een nieuwjaarsduik ☑️.






Instagram
Share

Spiegelmomentje : spiegelbeeld

SPIEGELBEELD

Op de drempel van Oud en Nieuw ontkom je niet aan reflecteren. Tussen de oliebollen en kniepertjes door. Reflecteren, in je spiegel kijken. Het houdt je scherp.

Wat zie jij als je in de spiegel van 2019 kijkt? Je spiegelbeeld toont de realiteit. De werkelijkheid. #nofilter.

Laat jouw spiegelbeeld van 2019  een werkelijkheid zien die je niet meer kan veranderen? Waarmee je in 2020 moet dealen?  Of ontdek je juist dingen waar je trots op bent? Dat je geworden bent tot wie je nu bent.

Als ik in mijn spiegel van 2019 kijk, voel ik me dankbaar. Loslaten was nodig om te komen, waar ik nu ben. Dat was geen doelgericht strategisch plan. Soms voelde het zelfs naïef. Als je loslaat weet je niet wat je terugkrijgt. Maar pas vanaf het moment dat ik los leerde laten, kon God verder met mij.

Ik deed de opleiding tot kledingcoach, en kon Sunita Stijladvies neerzetten. Ontmoette  bijzondere vrouwen. Allemaal met een eigen levensverhaal. Zo mooi om een schakeltje te zijn. Ze te helpen in hun groeiproces. Dat is een van de grootste drive’s achter Sunita Stijladvies.

En dan vooruitkijken… Ik ben aan het begin van een nieuw jaar vaak wat ‘down to earth’. Wat zal 2020 brengen?  Wat moet ik er gaan achterlaten? Hoe vanzelfsprekend is het dat ik volgend jaar kan vertellen of ik wel of niet mijn doelen heb gehaald?

Dromen heb ik zeker voor 2020.
Ik wil graag verdieping aanbrengen. Uitbouwen waar ik met Sunita Stijladvies in 2019 mee mocht starten. Mijn passie voor kleur, stijl, coaching en schrijven nog meer inzetten voor vrouwen. LICHT zijn en LICHT doorgeven. Leven wat er op mijn pad komt.

Verder hoop ik dichter bij mijn droom te komen. Om op termijn een boek uit te brengen. Best een ‘big dream’. Maar als je niet droomt, zet je ook geen stappen.

Toch wil ik niet alles dicht timmeren door mijn eigen doelen en plannen. Ik wil graag de afhankelijkheid van 2019 mee nemen naar 2020.  Beginnen bij wat Hij van me vraagt. En van daaruit gaan, waar ik nodig ben.

Leven zoals ik bedoeld ben…
Dat voelt zoveel rijker dan ‘iemand’ leven die ik eigenlijk niet ben.

Leven zoals jij bedoeld bent…
Ik wens ook jou veel zegen en mooie dromen toe voor 2020.

Instagram
Share

Spiegelmomentje: de foute kersttrui

De foute kersttrui

Als kledingcoach kan ik hem niet langer negeren. De foute kersttrui. Investeer je in een goed foute kersttrui? Dan ben je verzekerd van een perfect basis item voor je wintergarderobe. Uit duurzaam oogpunt brei je die natuurlijk zelf. Van kwalitatief biologische kriebelwol ofzo.

Menig bedrijf viert dit jaar foute kersttruiendag. De dag dat je zonder schroom het kind in jezelf mag omarmen. Voorheen werd je aangestaard als je met Rudolph of Olaf op je buik op je werk verscheen. Anno 2019 ben je ronduit ouderwets als je weer in je zwarte colbert naar de kerstborrel gaat. ‘Wat??? Draag jij geen foute kersttrui? Meen je niet… Sneu zeg…’

Een van de kinderen vroeg een foute kersttrui voor pakjesavond. Ik ben een voorstander van praktische cadeau’s. Dus scoorde ik een echte Rudolph met rinkelende belletjes. Met ‘dit wordt mijn lievelingstrui forever’ werd hij dankbaar in ontvangst genomen. Bingo.

Tot mijn man de trui zag. ‘Dat is waar ook, wij hebben foute kersttruiendag op het werk. Wil je er voor mij ook 1 regelen?’. ‘Euh, meen je dat serieus?’ Ja dus…
Oke… foute kersttrui nr. 2 in huis. Ditmaal een IJsbeer met kerstmuts. Vooruit, voor 1 dag dan. Daarna verhuist ie naar de kledingkast van de kinderen. Voordat dit exemplaar ook als lievelingstrui ingewijd wordt.

Kun jij er dit jaar ook niet onderuit? Maar geen zin om voor schut te lopen? Geen nood. De kersttrui is op talloze manieren te dragen.
1. Voor de thuisblijver: stijl je kersttrui af met je joggingbroek en geitenwollensokken. Niemand die je raar aankijkt.
2. Voor de zakelijke werkomgeving: combineer je kersttrui met een blazer. Nette kokerrok, glanspanty en pump eronder en je steelt geheid de show.
3. Voor de casual werkomgeving: combineer je kersttrui met een flared jeans en stoere print laars. Girlpowerrr.
4. Geen trui type, maar wel graag hip? Denk dan eens aan een oversized model. Die draag je gewoon als jurkje. Blouse met kraag eronder voor de vrouwelijke touch. Top!

Ik vind de kersttrui een mooie knipoog. Naar alle voorgeschreven regels. Niet verplicht in dresscode super-chique aan het kerstdiner. Gewoon in je foute trui Hollandse Stamppot eten. Moet kunnen toch?

Door alle commercie vergeten we zomaar waar kerst echt om draait. Komen we niet meer toe aan verwonderen en stil zijn. Wat betekent kerst zonder verpakkingsmateriaal voor jou? Als je kerst afpelt en teruggaat naar die stal waar het begon? Voor mij is kerst het feest van het Licht. Vieren dat Jezus naar deze wereld kwam en Licht in onze duisternis bracht.

Hoe leuk zou het zijn om volgend jaar de ‘kersttrui met een boodschap’ de wereld in te zenden? Een rode variant met herder en verlicht schaap? Of een vette glitter bling bling met de tekst: #goednieuws! Handig om zo de kerstboodschap bespreekbaar te maken tijdens de kerstborrel. ‘Joh, wat een shiny trui heb je aan. Vertel eens: #goednieuws!?? ‘

Zucht… kon ik maar breien. Dan bracht ik hem volgend op de markt: de #goednieuws kersttrui. Gelukkig nog een jaar om te leren breien. Dus mocht je alvast een bestelling willen doen, dan weet je me te vinden…

Instagram
Share

Spiegelmomentje: natuurlijke schoonheid

Natuurlijke schoonheid

‘Ik durf het bijna niet te vragen, maar kunt u me misschien helpen?’

Onlangs kreeg ik een mailtje van een jonge vrouw. Ze was door allerlei omstandigheden vastgelopen. Nu ze haar leven meer op de rit had, wilde ze zich graag vrouwelijker kleden. Maar ze wist niet hoe. Ze ervaarde vooral blokkades en onzekerheid.

Bij haar intake vertelde ze dat kleding en uiterlijk altijd een negatieve lading voor haar hadden gehad. Sobere kledingvoorschriften en kritische meningen vanuit haar omgeving hadden dat gevoel versterkt. Nu ze zelf kon kiezen, was haar zelfkritiek zo ingekleurd, dat ze het niet meer wist.

Haar vraag raakte me. Even keek ik in mijn eigen spiegel. Ik herkende haar onzekerheid. Niet omdat ik een negatieve associatie met kleding had. Maar wel om de worsteling van zelfkritiek die ik heel lang als mijn waarheid zag. Waarmee ik mijn eigenwaarde als vrouw onderuit haalde.

Ik verwachtte dat er een verlegen, onzekere vrouw voor me zou staan.
Maar ik ontmoette een vrouw, die ik mocht laten zien welke kracht ze al in zich had. Wat me gelijk opviel was de pure, oprechte blik in haar ogen. Ze verstopte haar onzekerheid niet achter de juiste kleding of een laag make up. Door haar echtheid kwam haar natuurlijke schoonheid naar boven.

Nadat ik haar kledingtips en adviezen had gegeven hebben we nog lang doorgepraat. De levensverhalen van vrouwen intrigreren me. Zeker als ze me een inkijkje in hun hart gunnen. En een ingekleurd levensverhaal had deze jonge vrouw. Ze droeg een rugzak vol pijn mee die ze alleen had moeten dragen.Haar diepe wens was om iemand te zijn. Om zich weer vrouw te mogen voelen. Haar focus lag vooral bij haar imperfectie. Bij de dingen die in haar beleving niet mooi of goed genoeg waren. Waarin ze zich vergeleek met andere vrouwen.

Samen hebben we stilgestaan bij dat ze niets hoeft te worden. Maar dat ze al zoveel is. Ze heeft de sleutel al in handen. Omdat ze het lef heeft om te onderzoeken hoe ze zichzelf terug kan vinden.Wat gun ik haar dat ze stap voor stap steeds meer in die waarheid gaat staan. Dat ze dicht bij zichzelf blijft. Omdat daar haar kracht ligt. Kracht door kwetsbaarheid. Dat ze mag ervaren hoe God naar haar kijkt. Als Zijn geliefde Dochter.

Lieve mooie jij, dank je wel dat ik samen met jou in de spiegel mocht kijken. Dat jij in je eigen spiegel durfde te kijken. Jij bent een van die redenen waarom ik dit werk zo vanuit m’n hart doe. Dank je wel daarvoor! ❤

Instagram
Share

Spiegelmomentje: zo jong als je je voelt

Nog 7 dagen kan ik ervan genieten. 7 dagen. En dan is ‘t voorbij. Over en uit. Finito.

Over 7 dagen mag ik 40 worden. Zeg ik toedeledoki tegen de 30. Hoor ik niet meer bij de oudere jeugd. Maar bij de jeugdige oudere. Moet ik me echt volwassen gaan gedragen. En dient de mid-life crisis zich aan.

Het hele jaar heb ik vriendinnen die al 40 zijn,  geplaagd. Dat zij AL 40-plus zijn. En ik NOG maar 39. Ik denk, dat dat een uitgesteld acceptatie procesje was. Een fase die ik goed doorgewerkt heb, al zeg ik het zelf.

Maar over 7 dagen zal ik weten dat ik bij de 40- plus club hoor. Dan zullen de 40-minners MIJ als doelwit van hun grappen gebruiken. Geef ze eens ongelijk. Als ze maar weten dat HUN tijd nog komt… Dan gaan die grappen zich vanzelf tegen hen keren.
En 40-plussers: wacht maar tot JULLIE 50 worden…

Ik ben dankbaar dat ik bijna 40 ben. Dat is niet vanzelfsprekend. Ik ben uitgekozen en geroepen om te leven. Een doorstart te maken. Gespaard te worden. Omdat mijn leven een bedoeling heeft. Ik mocht daar de afgelopen 39 jaar inhoud en betekenis aan geven.

Terugkijken en vooruitkijken. Een hoofdstuk sluiten en een hoofdstuk wat onbeschreven voor me ligt. Hoe dik zal mijn levensboek worden?  Hoe gaat mijn verhaallijn verder lopen?

Tegelijkertijd ook de vraag: ‘Waarom krijg ik wel tijd van leven, en anderen die net zo hard nodig waren, niet?’ Wat ik overhoud is dankbaarheid voor m’n Schepper, voor iedere dag die ik ontvang.

In de ogen van mijn kinderen ben ik echt oud.  Maar het gekke is. Vanbinnen voel ik me nog net zo jong dan toen ik 25 was. Ik heb ondertussen wat levenservaring opgedaan. Sta steviger in m’n schoenen dan toen. Ben getrouwd en moeder geworden. Maar vanbinnen voel ik me eerder 25 dan 40.

Toen ik het daar met een dame van 80 over had, beaamde ze dat. Ze zei: ‘dat heb ik nu ook. Ik ben 80, maar vanbinnen voel ik me een jonge meid. Als ik in de spiegel kijk, zie ik dat het niet meer zo is. Toch voel ik me nog dezelfde dan toen’ .

Blijkbaar maakt ouder worden dus wel uit hoe je je fysiek voelt, maar niet hoe je je vanbinnen voelt. Je bent zo jong als je je voelt.

Soms zou ik wel weer 6 willen worden. Even weer dat jarige-blije-kind-gevoel ervaren. Oke, ik kan nu mijn nieuwsgierigheid wel bewaren. Het gaat me te ver om de verstoppplek waar de kids hun cadeautjes bewaren, te zoeken. Om stiekem te voelen wat er in het pakje zit. Deed ik vroeger wel. Foei.

Weken van te voren begon ik met aftellen. Tot dat ene moment. Vol verwachting klopte mn hart als ik s morgens uit bed sprong. Wat zou ik krijgen. Genieten van de slingers die opgehangen waren. Trakteren op school. Thuis aan de taart. En dan de visite. Oma’s, Neefjes, nichtjes, tantes. En vooral: al die cadeautjes. Tot slot m’n lievelingseten kiezen. En dan ‘s avonds beseffen dat ik weer 365 nachtjes moest slapen voor ik opnieuw dat gevoel zou krijgen.

Ik zie niet op tegen ouder worden. Integendeel, ik denk dat ik er als mens alleen maar mooier van word. Hoe meer levenservaring, hoe waardevoller ik m’n leven inhoud kan geven. Ben dankbaar voor elke dag die ik krijg. En verwonder me over de mooie dingen van het leven, probeer te genieten van wat ik ontvang.

Toch zou ik wel weer even 6 willen worden. Gewoon zo intens genieten als toen. Oke ik tel er 34 jaar bij op. Maar ga zeker een poging doen om me weer dat jarige-blije-kind te voelen. Je wordt maar 1 keer 40 toch?

Instagram
Share

Spiegelmomentje: storm in je leven

Storm in je leven

Afgelopen week inspireerden de verhalen van 2 vriendinnen mij.
Het stormt in hun leven.
2 vrouwen, 2 vriendinnen, 2 verhalen…

De eerste vriendin staat middenin de storm.
Onlangs kreeg haar man een ingrijpend ongeluk, met blijvende schade.
Een zware periode van revalideren en leven tussen hoop en wanhoop volgde. De zorg voor haar man en het runnen van hun gezin ligt nu veelal bij haar. Haar moeder lijdt al jaren aan dementie en werd onlangs opgenomen. Op haar kan ze niet terugvallen. Ook dat is zwaar. Ze probeert langzaam haar leven weer te herpakken en op te bouwen. Maar moet veel loslaten, omdat de stormschade z’n sporen achter laat…

De tweede vriendin ging twee jaar geleden door een zware storm. Zij werd geconfronteerd met een kwaadaardige vorm van borstkanker. De periode van diagnose tot herstel waren zwaar en intensief. Een operatie, bestralingen, chemo’s, ziek zijn en opknappen. Dit ritme bepaalde een tijdlang haar weekinvulling. Het verloren vertrouwen met daar tegenover de hoop op goede uitslagen. Hoewel ze niet meer de oude is, werd ze schoon en genezen verklaard. De storm is wat gaan liggen. Toch herinnert een klein briesje haar ineens weer aan de tijd die achter haar ligt…

2 vrouwen, 2 vriendinnen, 2 verhalen…

Zo zijn er veel vrouwen met een dergelijk verhaal. Misschien herken je het zelf.
De ene storm is net gaan liggen en de volgende dient zich alweer aan. Er wordt geschud aan de zekerheid van je bestaan en al vechtend probeer je overeind te blijven.

Ik vroeg beide vriendinnen waar ze de kracht vandaan halen om door te gaan.

De eerste vriendin vertelde dat ze zich regelmatig moe en verdrietig voelt. Toch kiest ze bewust om het positieve in de storm te blijven zien. Ze maakt keuzes in activiteiten waar ze energie uit haalt. Omdat ze beseft dat het zo anders had kunnen aflopen. Ze houdt ervan om oude spullen een tweede leven in te blazen. Omdat zij het mooie erin ziet. Dat kenmerkt gelijk ook haar karakter. Haar geloof is daarbij haar anker. Waardoor ze rust en houvast ervaart. Ondanks al haar vragen, en onzekerheden leunt ze op God. Elke dag geeft Hij haar kracht om door te gaan.

‘Richt je op de kleine lichtpuntjes, die er altijd zijn, hoe donker het ook is. Het is een bewuste keuze om je daarvoor open te stellen en ze te durven zien. Dat is kijken naar de goede dingen van de slechte film waar je in zit’.

De tweede vriendin richtte zich ook middenin de storm op het positieve. Ondanks de slopende ziekte, heeft ze samen met haar maatje-patiënt ook veel gelachen, in de tijd dat ze ziek was. Humor gaf haar lucht en ruimte. Een uitlaatklep voor haar onzekerheid, verdriet en pijn die er ook zeker waren. Op de dagen dat ze zich beroerd voelde, hielp het haar om te schrijven. Ze gaf woorden aan wat de impact van kanker voor haar was. Hoe je je vrouw-zijn ervaart wanneer je hormoonhuishouding op de kop staat. En je eigenwaarde een deuk oploopt omdat je kaal wordt. Ook al heb je maar 1 doel: beter worden. Op goede dagen deed ze dingen die belangrijk voor haar waren. Tijd met haar gezin doorbrengen, een strandwandeling, genieten. Die momenten waren bakens voor haar, waardoor ze de zware dagen aan kon.

Hoe ga jij om met de storm in je leven? Als je al je zekerheden lijkt te verliezen? Je gezondheid, je huwelijk, je gezin, je baan, vul maar aan… Welke drive vind jij om staande te blijven? Wat houdt jou op de been? Misschien heb je het gevoel dat je wordt meegesleurd. Glipt de hoop je door de vingers. En houd je alleen maar wanhoop over. Verlang je dat je iets had van het karakter en de hoop van beide vrouwen.

Accepteren van je eigen storm, is nodig om verder te kunnen. Als we weigeren te accepteren wat ons overkomt, geven we de storm alleen maar meer macht over ons.

Soms lijkt het dat zelfs God er niet meer is in je storm. Dan lijkt Hij zo ver weg. Toch gaat Zijn zorg altijd naar jou uit! Denk maar aan de storm op het meer. In windstille periode’s is het belangrijk om je toe te rusten voor momenten waarop de wind krachtig tekeergaat. Door je aan God toe te vertrouwen wapen je je voor de periodes waarop het zwaar wordt. Dan ga je samen het gevecht aan.

Wat heb je te verliezen? Niets! Wat levert het je op? Oneindig veel!

‘Stormen die over ons leven razen, kunnen kansen worden om uitdagingen te overwinnen’.

Instagram
Share

Spiegelmomentje : vocabulaire versus boerenverstand

Vocabulaire versus boerenverstand

Wat is jouw talent?
Daar moet ik even over nadenken.
Eigenlijk ben ik nergens Echt goed in.
Gebruik gewoon m’n boerenverstand.
Ik val liever niet op, doe gewoon m’n ding.
Probeer anderen bij te benen.
Soms doe ik net alsof ik ze begrijp.
Er is genoeg waar ik beter in wil worden.
Maar talent???

Zingen?
Als een kraai.
Creatief?
2 Linkerhanden.
Sporten?
Wat is dat?
Hobby?
Genoeg, maar tijd ontbreekt.
Opleiding?
Met de hakken over de sloot.

Ik
Ik ben
Ik ben gewoon
Ik ben gewoon normaal
Ik ben gewoon doorsnee normaal
Doorsnee normaal ben ik
Normaal ben ik
Ben ik
Ik

Wat is jouw talent?
Hoeveel tijd heb je voor deze meeting zei je?
Ik kan uitvoerig redeneren over mijn kwaliteiten.
En onderscheid mij als hoog intelligent talent.
Streef permanente perfectie na.
Zeker in mijn vocabulaire.
Daar ben ik in gespecialiseerd.
Zoals gezegd, ik ben zeer talentvol.

Zingen?
Heldere sopraan.
Creatief?
Kunstacademie .
Sporten?
Gescout voor topteam.
Hobby?
Alles wat excentriek is.
Opleiding?
Drs.

Ik
Ik ben
Ik ben buitengewoon
Ik ben buitengewoon uitmuntend
Ik ben buitengewoon spectaculair uitmuntend.
Spectaculair uitmuntend ben ik
Uitmuntend ben ik
Ben ik
Ik

Waarin herken jij je?
In het onzekere of het zelfbewuste type?

Je talent heb je gekregen.
Dat mag je inzetten en ontwikkelen.
Dat maakt jij jij.
Sla je erin door dan wordt zelfbewust arrogant.
Dan wordt jouw ik een IK.

Kinderen worden toegerust met talent-events.
Rots- en- water, kracht van 8 of kanjer-training.
Ze leren dat ze uniek en authentiek mogen zijn.
Super mooi om te zien!
Toch merk ik dat er haken en ogen aan zitten.

Kinderen worden gepushed om te presteren.
De norm lijkt uitstromen naar HAVO of VWO.
Je moet je bijna verontschuldigen als je kind naar TL of KB/BB gaat.
Hoezo?
De cijfers over depressies en burnouts onder jongeren zijn schrijnend.
Wat zegt dat ?

Pas sprak ik een moeder die emotioneel was omdat haar kind een andere leerroute volgt.
Ze zei: ‘Ik voel me eenzaam  tussen alle perfectie. Ik schaam me vaak. Alsof mijn kind dom is. Dat raakt ook aan mijn eigenwaarde’.

Ik herken die strijd als moeder.
Op wat je kind wel of niet doet.
Of het wel of niet scoort.
Of het sociaal of soms asociaal is.
Dat maakt onzeker en verdrietig.
Niemand wil buiten de boot vallen.

Er zijn pluskinderen en praktijkkinderen.
En de middenmoot zijn de normkinderen?
Raketjes, zonnetjes, maantjes.
Ik zie nu al sterretjes.

Hoogbegaafd, autisme, adhd, add, odd, syndroom van down, leerachterstand, beperking…

Vertoon je bijzonder gedrag dan stoppen we je in een hokje of vakje.
Hangen we er een label aan.
Medicatie erin, therapietje erbij.
En bieden we alles wat  nodig is.

Ik ben geen onderwijskundige.
En zeg zeker niets over alle liefde, geduld en toewijding die onze leraren iedere dag aan onze kinderen besteden.
Diep respect, ik zou dat niet kunnen.

Maar het raakt me wanneer een moeder in tranen is.
Omdat ze het gevoel heeft, dom te zijn.
Omdat haar kind niet mee kan doen met de norm die wij stellen.

Dat ze vergeet te kijken naar wat haar kind wel kan.
Dat haar kind gewoon, buitengewoon, uitmuntend, spectaculair, doorsnee, normaal is.
Net als iedereen overigens.

De norm waarin we zelfs soms gevangen zitten.
Wat is normaal?

Doe maar normaal dan doe je gek genoeg.

Instagram
Share

Spiegelmomentje: Vocabulaire versus boerenverstand

Vocabulaire versus boerenverstand

Wat is jouw talent?
Daar moet ik even over nadenken.
Eigenlijk ben ik nergens Echt goed in.
Gebruik gewoon m’n boerenverstand.
Val liever niet op, doe gewoon m’n ding.
Probeer anderen bij te benen.
Soms doe ik net alsof ik ze begrijp.
Er is genoeg waar ik beter in wil worden.
Maar talent???

Zingen?
Als een kraai.
Creatief?
2 Linkerhanden.
Sporten?
Wat is dat?
Hobby?
Genoeg, maar tijd ontbreekt.
Opleiding?
Met de hakken over de sloot.

Ik
Ik ben
Ik ben gewoon
Ik ben gewoon normaal
Ik ben gewoon doorsnee normaal
Doorsnee normaal ben ik
Normaal ben ik
ben ik
Ik

Wat is jouw talent?
Hoeveel tijd heb je voor deze meeting?
Ik kan uitvoerig redeneren over mijn kwaliteiten.
En onderscheid mij als hoog intelligent talent.
Streef permanente perfectie na.
Zeker in mijn vocabulaire.
Daar ben ik in gespecialiseerd.
Zoals gezegd, ik ben zeer talentvol.

Zingen?
Heldere sopraan.
Creatief?
Kunstacademie.
Sporten?
Gescout voor topteam.
Hobby?
Alles wat excentriek is.
Opleiding?
Drs.

Ik
Ik ben
Ik ben buitengewoon
Ik ben buitengewoon uitmuntend
Ik ben buitengewoon spectaculair uitmuntend.
Spectaculair uitmuntend ben ik
Uitmuntend ben ik
Ben ik
Ik

Waarin herken jij je?
In het onzekere of het zelfbewuste type?

Je talent heb je gekregen.
Dat mag je inzetten en ontwikkelen.
Dat maakt jij jij.
Sla je erin door dan wordt zelfbewust arrogant.
Dan wordt jouw ik een IK.

Kinderen worden toegerust met talent-events.
Rots- en- water, kracht van 8 of kanjer-training.
Ze leren dat ze uniek en authentiek mogen zijn.
Super mooi om te zien!
Toch merk ik dat er haken en ogen aan zitten.

Kinderen worden gepushed om te presteren.
De norm lijkt uitstromen naar HAVO of VWO.
Je verontschuld je als je kind naar TL of KB/BB gaat.
Hoezo?
De cijfers over depressies en burnouts onder jongeren zijn schrijnend.
Wat zegt dat?

Pas sprak ik een moeder die emotioneel was omdat haar kind een andere leerroute volgt.
Ze zei: ‘Ik voel me eenzaam tussen alle perfectie. Ik schaam me vaak. Alsof mijn kind dom is. Dat raakt ook aan mijn eigenwaarde’.

Ik herken die strijd als moede. In wat je kind wel of niet doet.
Of het wel of niet scoort.
Of het sociaal of soms asociaal is.
Dat maakt onzeker en verdrietig.
Niemand wil buiten de boot vallen.

Er zijn pluskinderen en praktijkkinderen.
En de middenmoot zijn de normkinderen?
Raketjes, zonnetjes, maantjes.
Ik zie nu al sterretjes.

Hoogbegaafd, autisme, adhd, add, odd, syndroom van down, leerachterstand, beperking…

Vertoon je bijzonder gedrag dan stoppen we je in een hokje of vakje.
Hangen we er een label aan.
Medicatie erin, therapietje erbij.
En bieden we alles wat nodig is.

Ik zeg daarmee niets over alle liefde, geduld en toewijding die onze leraren iedere dag aan onze kinderen besteden.
Diep respect, ik zou dat niet kunnen.

Maar het raakt me wanneer een moeder in tranen is.
Omdat ze het gevoel heeft, dom te zijn.
Omdat haar kind niet mee kan doen met de norm die wij stellen.

Dat ze vergeet te kijken naar wat haar kind wel kan.
Dat haar kind gewoon, buitengewoon, uitmuntend, spectaculair, doorsnee, normaal is.
Net als iedereen overigens.

De norm waarin we zelfs soms gevangen zitten.
Wat is normaal?

Doe maar normaal dan doe je gek genoeg.

Instagram
Share

Pakket kleur, kleding & stijladvies

Pakket kleur, kleding & stijladvies

  • kleuradvies
  • 1 persoon
  • 75 euro
  • 1 uur
  • incl. persoonlijke kleurkaarten
  • kleuradvies
  • 2 personen
  • 115 euro (57,50 euro pp)
  • 1,5 uur
  • incl. persoonlijke kleurkaarten
  • kleding & stijladvies
  • 2 personen
  • 225 euro (112,50 euro pp)
  • 3 uur
  • incl. persoonlijk stijlboekje/ stijlapp en stijlkaarten
  • kleur, kleding & stijladvies
  • 2 personen
  • 300 euro (150 euro pp)
  • 4 uur
  • incl. kleurkaarten en persoonlijk stijlboekje/stijlapp en stijlkaarten

Alle prijzen inclusief 21% btw

Zakelijke klanten exclusief btw

Exclusief reiskosten op basis van 0.19 ct per km

 

Instagram
Share